Przejdź do wersji zoptymalizowanej dla osób niewidzących i słabowidzących
Przejdź do wyszukiwarki
Przejdź do menu górnego
Przejdź do treści głównej
Przejdź do menu prawego
Przejdź do mapy serwisu
Przejdź do stopki
Logo Gminy Samborzec
Dane Urzędu:

Urząd Gminy w Samborcu
Samborzec 43
27-650 Samborzec

Dane kontaktowe:

e-mail: sekretariat@samborzec.pl
tel.: 15 831 44 43

 Mapa Gminy Samborzec

Znajdujesz się w: Strona główna / O gminie / Sołectwa / Wielogóra
Wydrukuj stronę Poleć znajomemu
x

Zapraszam do obejrzenia strony Wielogóra - Sołectwa - O gminie - Gmina Samborzec.

 

Pobierz PDF

Wielogóra

 

Sołtys: Stefaniak Witold


Wielogóra od wschodu graniczy z Polanowem, od zachodu z Bilczą, od południa ze Śmiechowicami i od północy z Dębianami.

Przez wieś przepływa rzeka Owieczka, która swój bieg rozpoczyna ze źródeł w Usarzowie i wpływa do Gorzyczanki. Do Owieczki na pograniczu wsi Wielogóra i Śmiechowice dopływa mała rzeczka (raczej potok) bez nazwy. Zabudowa wiejska ułożona jest w dużym zagłębieniu terenu pomiędzy pagórkami otaczającymi dookoła wioskę.

Przez wieś prowadzą dwie drogi powiatowe: Wielogóra – Koprzywnica i Wielogóra – Dębiany, Żuków oraz trzy drogi gminne: Wielogóra - Piekary, Wielogóra – Bilcza i Wielogóra – Polanów. Dzieci w wieku szkolnym uczęszczają do szkoły podstawowej w Śmiechowicach.

 Widok z „Bykowca” na Wielogórę i Śmiechowice

Widok z „Bykowca” na Wielogórę i Śmiechowice.Fot. A. Cebula

W XV wieku Wielogóra była własnością rodu Oleśnickich herbu Dębno. W wieku XVI wioska należała do rodziny Węchodłowskich. A W 1789 roku z kolei do rodziny Narcikowskich. W wiosce w tym czasie była karczma żydowska.

Ciekawa jest historia wioski w XIX wieku. Otóż za 70 000 złotych polskich dobra Wielogóry stosownie do kontraktu kupna-sprzedaży w dniu 20 sierpnia 1824 roku od Ludwika Wierzbickiego nabył Jan Chryzostom Schweryn. Od Jana Chryzostoma Schweryna w dniu 2 października 1835 roku za 48 000 złotych polskich majątek Wielogóry nabył Wojciech Wiśniewski.

Z kolei w dniu 7 maja 1862 roku za 12 000 srebrnych rubli, dobra Wielogóry od W. Wiśniewskiego nabył aktem kupna sprzedaży Teofil Pawlicki. W 1866 roku od Teofila Pawlickiego za 12 000 srebrnych rubli z inwentarzem żywym i martwym ponownie odkupił Wojciech Wiśniewski. Po śmierci Wojciecha Wiśniewskiego, który nie zostawił testamentu i zmarł bezpotomnie, majątek odziedziczyły dzieci i wnuki po jego siostrach a mianowicie: Justyna z Wiśniewskich Ziołowa i jedyny jej syn Erzam Zioło vel Zieliński, Rozalia z Wiśniewskich Pawlicka oraz jej syn Szymon Pawlicki oraz dzieci po siostrze tegoż: Katarzyna Pawlicka Czapieżyńska oraz syn po drugiej siostrze – Ewie z Pawlickich Szymańskiej oraz Aleksander i Szymon Czapieżyńscy. W czerwcu 1874 roku majątek Wielogóry przejął Szymon Pawlicki – syn Rozalii Pawlickiej – za 12 000 srebrnych rubli. Następnie w dniu 23 stycznia 1878 roku od Szymona Pawlickiego za 8 000 srebrnych rubli majątek Wielogóry zakupiła Felicja Zaremba z domu Pawlicka. Ona z kolei w dniu 19 lipca 1896 roku za 15 000 srebrnych rubli sprzedaje dobra Wielogóry Janowi Szelągowskiemu. Ten ze względów finansowych w dniu 9 stycznia 1912 roku rozsprzedaje ziemię pomiędzy 35 gospodarzy z wioski i okolicy, w tym 8 Żydom ze Skotnik, Koprzywnicy i Klimontowa. W tym okresie na terenie wioski znajdowało się jezioro (bez nazwy). Łącznie folwark w Wielogórze zajmował 99 mórg 1037 prętów powierzchni.

Pozostałe ślady II wojny światowej. Okopy żołnierzy armii niemieckiej na Bykowcu.

Pozostałe ślady II wojny światowej. Okopy żołnierzy armii niemieckiej na Bykowcu. Stan na sierpień 2014 roku. Fot. A. Cebula

Przed II wojną światową u gospodarza Stefana Tosia funkcjonował wiatrak (młyn wietrzny) który pracował do 1957 roku, następnie został rozebrany. W okresie międzywojennym i w latach okupacji hitlerowskiej w Wielogórze funkcjonowała Publiczna Szkoła Powszechna. Długoletnimi nauczycielami w tej szkole byli: kierowniczka Maria Leżuch i nauczyciel Władysław Bryła, który w latach okupacji był więźniem obozu w Oświęcimiu i innych obozów koncentracyjnych.

Szkoła w Wielogórze funkcjonowała do 1959 roku, następnie została zlikwidowana i przeniesiona do Śmiechowic.

Budynek byłej Szkoły Podstawowej w Wielogórze.

Budynek byłej Szkoły Podstawowej w Wielogórze. Fot. Ze zbiorów rodziny M. i D. Judów

W 1956 roku do budynku porodówki mieszczącej się w budynku dawnej szkoły podłączono linię telefoniczną. Akuszerką w izbie porodowej w Wielogórze była pani Ura. W 1961 roku do mieszkań domowych podłączono prąd elektryczny.

Przed II wojną światową w Wielogórze zamieszkiwały dwie rodziny żydowskie. Żyd Chaim na terenie „Starej Wsi” prowadził sklep ogólnospożywczy a drugi Żyd (nazwisko nieznane) zajmował się handlem mięsem.

W czasie II wojny światowej miejscowa ludność została wysiedlona do innych miejscowości na terenie gminy.

Na wzniesieniu zwanym Bykowiec żołnierze niemieccy wykopali na odcinku kilkuset metrów umocnienia obronne i okopy. Ślady ich pracy są widoczne do naszych czasów. Z Bykowca rozciąga się przepiękny widok na dolinę Gorzyczanki, Koprzywianki i Wisły.

W wojnie ranny został mieszkaniec wsi Ludwik Duma. Jeszcze przed wojną zawiązało się Koło Gospodyń Wiejskich, które organizowało w wiosce życie towarzyskie. Koło Gospodyń Wiejskich w 1957 roku zorganizowało pierwsze wiejskie dożynki. Koło aktywnie działa nadal.

Jedną z członkiń Koła jest Marianna Juda. Jako jedyna w gminie zna przepis na wypiek smacznych praznoli, które wypieka się na gorącej blasze kuchni węglowej. Należy wspomnieć, że Marianna Juda wspólnie z mężem – Dionizym Judą prowadzą dom, w którym mieści się bardzo bogato wyposażona izba regionalna.

  Wielogóra.Dom drewniany Marianny i Dionizego Judów w pomieszczeniach którego znajduje się izba regionalna.

Dom drewniany Marianny i Dionizego Judów w pomieszczeniach którego znajduje się izba regionalna. Fot. A. Cebula

Aktualnie w wiosce znajduje się świetlica wiejska, w ostatnim okresie pięknie wyremontowana. Fundusze na remont budynku pozyskano z programu operacyjnego Funduszy Inicjatyw Obywatelskich. Budynek, w którym mieści się świetlica, w latach 60-tych w połowie zajęty był przez sklep spożywczy GS „Samopomoc Chłopska” w Tarnobrzegu – Zakład Handlu w Sandomierzu a w drugiej części mieścił się skup warzyw i owoców oraz zlewnia mleka. Wielu rolników należało do Kółka Rolniczego. W świetlicy znajdował się punkt biblioteczny oraz klub „Ruch”.

Wielogóra.Budynek świetlicy wiejskiej, wyremontowany w 2010 roku. Wcześniej mieściła się tu klubokawiarnia, zlewnia mleka i sklep. Stan na czerwiec 2014 roku.

Budynek świetlicy wiejskiej, wyremontowany w 2010 roku. Wcześniej mieściła się tu klubokawiarnia, zlewnia mleka i sklep. Stan na czerwiec 2014 roku. Fot. A. Cebula

W 2010 roku w Wielogórze zawiązała się Grupa Producencka „Złoty Sad” aktualnie z siedzibą w Samborcu. Grupa zrzesza 52 producentów owoców z terenu powiatu sandomierskiego. Owoce zbierane są z ok. 400 hektarów sadów. Prezesem Grupy Producenckiej „Złoty Sad” jest Witold Stefaniak – mieszkaniec Wielogóry. Mieszkańcy wioski w indywidualnych gospodarstwach rolnych zajmują się głównie uprawą warzyw i sadownictwem.

W czasie II wojny światowej sołtysem wsi był Stefan Juda. Kolejnymi sołtysami Wielogóry byli: Wawrzyniec Guźla, Maksymilian Kot. Tadeusz Stępień, Stefan Toś, Edward Sendrowicz, Kosowski, Stanisław Osowski (dwukrotnie), Czesław Kozłowski i Stefan Piotrowski. Aktualnie funkcję sołtysa piastuje Witold Stefaniak, który jest również radnym i wiceprzewodniczącym rady powiatu sandomierskiego.

Miejscowa ludność należy do parafii Trójcy Przenajświętszej w Samborcu. Na terenie wioski znajdują się: figura Matki Boskiej Niepokalanej z 1866 roku ufundowana przez właścicieli dóbr Wielogóra Felicję i Zygmunta Zarembów, krzyż kamienny („choleryczny”) z 1924 roku fundacji Marii i Karola Drzazgów, kamienny krzyż w kapliczce z 1926 roku fundacji Jana i Józefa Makowskich oraz figura Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny z 1961 roku fundacji Marii i Jana Raków.

Wielogóra.Figura Matki Boskiej Niepokalanej.

Figura Matki Boskiej Niepokalanej. Fot. A.Cebula

  • SWISS Contribution
  • Lokalna Grupa Działania
  • Wrota Świętokrzyskie
  • ŚBRR
  • SISMS
  • WKU Sandomierz
  • Punkt Informacji (Zapytaj o fundusze europejskie)
  • ARiMR
  • ARR
  • ISOK
  • Mikroporady
  • Czyste powietrze
  • 500plus
  • System informacji przestrzennej województwa świętokrzyskiego
  • DKK
  • CEIDG

Dane

Gmina Samborzec
Samborzec 43, 27-650 Samborzec
NIP: 864-175-83-50

Tel: 15 831 44 43
Fax: 15 831 44 43- wew. 20 (w godzinach pracy Urzędu)
Email: sekretariat@samborzec.pl
ePUAP: /8530fnabpw/skrytka

Statystyki

Licznik odwiedzin:
1801622
Dzisiaj:
126
Gości on-line:
1
Twoje IP:
54.224.68.56

Newsletter

Jeżeli chcesz być informowany o aktualnościach w serwisie, podaj swój adres e-mail.
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8 Strona zgodna z WCAG 2.0 AA
projekt i hosting: INTERmedi@ | zarządzane przez: CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij